สำหรับโรงงานและอาคารพาณิชย์ส่วนใหญ่ในไทย ระบบทำความเย็นเป็นภาระไฟฟ้าที่ใหญ่ที่สุดอย่างหนึ่ง และสูงสุดในบ่ายที่ร้อนและแดดจัด ซึ่งเป็นเวลาเดียวกับที่โซลาร์รูฟท็อปผลิตไฟได้มากที่สุด สองมาตรการนี้จึงเข้ากันได้ดี แต่ลำดับการทำมีความสำคัญ
ประหยัดก่อน แล้วจึงผลิต
- ระบบชิลเลอร์ที่มีประสิทธิภาพสูงขึ้นลดภาระลงอย่างถาวร ทั้งกลางวัน กลางคืน และทุกฤดู
- โซลาร์จึงครอบคลุมสัดส่วนที่มากขึ้นของภาระที่เหลือ และออกแบบขนาดระบบได้ตามความต้องการจริงที่ลดลงแล้ว
- การออกแบบขนาดโซลาร์ตามระบบที่ยังสิ้นเปลือง เสี่ยงต่อการจ่ายเงินผลิตไฟฟ้าในส่วนที่การปรับปรุงระบบจะช่วยตัดออกไปได้
ทำไมช่วงเวลาจึงเข้ากัน
- ภาระความเย็นขึ้นกับความร้อนภายนอกและชั่วโมงทำงาน
- กำลังผลิตโซลาร์ขึ้นกับแสงอาทิตย์ และสูงสุดช่วงเที่ยงวัน
- ภายใต้อัตราค่าไฟแบบ TOU ช่วงกลางวันของวันทำการเป็นช่วง On-Peak ทุกหน่วยที่ประหยัดหรือผลิตเองได้ในช่วงนี้จึงมีมูลค่ามากกว่า
สิ่งที่แต่ละอย่างทำไม่ได้
- โซลาร์ไม่ช่วยลดความต้องการความเย็นในเวลากลางคืนหรือวันที่มีเมฆมาก และไม่ได้แก้ระบบที่ประสิทธิภาพต่ำ
- การเพิ่มประสิทธิภาพไม่ได้ทำให้ความต้องการที่เหลือหายไป เพียงทำให้น้อยลง
- เมื่อทำร่วมกัน จะลดได้ทั้งปริมาณไฟฟ้าที่ซื้อและความต้องการพลังไฟฟ้าสูงสุด
ทั้งสองอย่างทำได้โดยไม่ต้องลงทุนก้อนแรก
- โซลาร์รูฟท็อปทำได้ในรูปแบบสัญญาซื้อขายไฟฟ้า (PPA) ผู้ให้บริการลงทุนและเป็นเจ้าของระบบ ส่วนคุณซื้อไฟฟ้าที่ผลิตได้
- ระบบชิลเลอร์ทำได้ในรูปแบบ Cooling-as-a-Service ผู้ให้บริการลงทุน เป็นเจ้าของ เดินระบบ และบำรุงรักษา พร้อมตรวจวัดผลประหยัดทุกเดือน
การรายงานผล
พลังงานที่ประหยัดได้และพลังงานที่โซลาร์ผลิตได้ สามารถแปลงเป็นปริมาณ CO₂ ที่หลีกเลี่ยงได้ด้วยค่าการปล่อยก๊าซเรือนกระจกของระบบไฟฟ้า ซึ่งใช้ประกอบรายงาน ESG ได้ ควรแยกสองตัวเลขนี้ออกจากกันและอ้างอิงจากข้อมูลมิเตอร์